Het verschil tussen high en stoned
High en stoned zijn spreektaal. Er bestaat geen wetenschappelijke indeling die de twee scherp scheidt, maar in de praktijk gebruiken mensen de woorden om verschillende ervaringen te beschrijven.
Wat men doorgaans bedoelt
High wordt meestal gebruikt voor een geestelijk actievere ervaring: veranderde waarneming, associatief denken, lachlust, een gevoel van opwinding of alertheid.
Stoned duidt vaker op een lichamelijke, zwaardere ervaring: loomheid, traagheid, een sterke behoefte om te blijven zitten en verminderde neiging tot praten.
Waarom het onderscheid onbetrouwbaar is
Beide beschrijvingen gaan over dezelfde stoffen in hetzelfde lichaam. Wat iemand ervaart, hangt af van factoren die per keer verschillen:
- de dosis, en hoe snel die binnenkomt
- gewenning en ervaring
- de gemoedstoestand van dat moment
- de omgeving en het gezelschap
- of iemand gegeten heeft
- de samenstelling van het product
Dezelfde persoon kan zich op de ene dag “high” voelen en op de andere dag “stoned”, zonder dat er iets aan het product is veranderd. Wie op zoek is naar een specifieke ervaring, kan er dus niet op vertrouwen.
Wanneer het onprettig wordt
Bij een hogere dosis kunnen beide ervaringen omslaan in angst, hartkloppingen, misselijkheid of verwardheid. Dat gebeurt vaker bij weinig ervaring, bij eetbare producten waarbij te snel is bijgenomen, of in een onrustige omgeving.
Gebeurt dat: ga zitten op een rustige plek, drink water, blijf niet alleen en wacht rustig af. Het gaat vanzelf over. Bij ernstige klachten belt u een huisarts, de huisartsenpost of 112.
Bronnen
Dit artikel is algemene informatie en geen advies. Cannabisgebruik is niet zonder risico. Voor onafhankelijke informatie en hulp kunt u terecht bij het Trimbos-instituut, Drugsinfo of uw huisarts.